Turblogg: Endeleg tid til Sunndals prekestol - Ekkertind!

Det har lenge stått på lista mi å gå til Ekkertind, og for nokre veker sidan vart det endeleg tid og høve til det. I år er turen Stikk ut-tur.

Ein av grunnane til at eg ikkje hadde vore på Ekkertind tidlegare, var at han ikkje var merka. I år vart turen stikk ut-mål, og då vart det nødvendig å merke turen frå Vollasetra til toppen. Og då vart det med ein gong mykje meir fristande å stige opp i høgda og skode ut frå det som mange seier er Sunndals svar på Preikestolen.
Eg skreiv om turen til Vollasetra i dette innlegget i fjor sommar. Truleg fordi både turen til Vollasetra og Ekkertind er stikk ut-turar, står det meir informasjon om turane på informasjonstavla ved parkeringa no enn det gjorde i fjor. Dessutan kan du betale parkeringa med Vipps.
Derfor startar dette blogginnlegget ved Vollasetra, omlag 750 meter over havet. Du kan lese meir om den flotte turistforeiningshytta og turen dit på stikk ut-sida. Hytta er ikkje berre utgangspunkt for turen til Ekkertind, men og for tur til Storlidalen og inn i Trollheimen.

Det er fleire hus ein kan overnatte i på Vollasetra, men vi kom dit på høglys føremiddag og tok matpause der før vi skulle vidare. Og NB! Hugs å fylle opp flaska med vatn før du går vidare. Vassposten som det står skilta til på setra, er einaste plassen på turen du finn vatn.
På informasjonstavla på parkeringsplassen står det at det er 4,5 km opp til toppen av Ekkertind. Du skal med andre ord stige mesta 1000 meter for å kome fram til målet.

Eg må aller først fortelle at eg også på denne turen var så heldig å få gå saman med Anisa. Ho er verkeleg ein super turvenn, og vi har same gangfart!

Då både vi og Prins hadde fått mat i kroppen, var det berre å sele på seg sekken for å kome seg vidare. Dagen vi hadde velt oss, var ein flott turdag, for temperaturen låg på rundt 20 grader, og vi såg allereie på parkeringsplassen at det var ganske mange andre som tenkte akkurat som oss. 

Som alltid må eg understreke at for å komme fram, må ein følgje merkinga. Vi møtte nokon som hadde gått feil, og dei hamna eit stykke avgarde på veg mot Storlidalen.
På stien oppover møter ein stikk ut-skilting nokre plassar, og då må ein følgje dei. Ovanfor Vollasetra er det tydeleg sti, men det er og raud merking på mange steinar oppover.

Vi er i ferd med å leggje Vollasetra bak oss.

Tørr og fin sti heile vegen oppover frå Vollasetra.

Med den tørre sommaren som har vore i år, var det tørr og fin sti heile vegen opp. Som eg nemnte, er stien merkt heile vegen frå Vollasetra til Ekkertind. Men viss eg kan få kritisere merkinga litt, var mange av dei merka steinane så låge i terrenget at det blei vanskeleg å sjå. Med andre ord: Merkinga burde vore litt høgare enn stein på bakkenivå.

Utsikt oppover Sunndalen og Gråura. Liabøsætra til venstre.

Anisa tar ein pust i bakken.

Utruleg fin dag vi velte oss ut for å gå på, rundt 20 grader og blå himmel. Mens vi var på tur opp, møtte vi mange som var på veg ned. Jo høgare opp vi kom, sa folk at vi måtte gle oss til å komme til toppen. Ja, det visste vi!
På bildet under her ser ein kor stien mot Storlidalen går. Midt i bildet renn elva Erga, som kjem ned forbi Vollasetra. Der går stien, slik eg har forstått, vidare opp på 1500 meters høgd til Storlidalen. Midt i bildet skal det og vere merka sti mot den omlag 1700 meter høge Sandåhøa, som eg tippar er eit anna namn på Kråkvasstinden. Eg reknar med at det er den bakarste toppen med litt snø på seg.

Verdas beste turkamerat veit kor vi skal.

Etter å ha gått det som verka som å vere langt og lenger enn langt, kom vi endeleg fram til Ekkertind - 1189 meter over havet. Det hadde eg venta på lenge - og turen opp var tyngre enn eg hadde sett for meg.

Tidleg i sommar var det ein del skriving i lokal media om at det var funnen ein sekk ute på den hylla som er på bildet under. Nokon frykta at det var skjedd ei ulykke og at nokon hadde ramla utanfor. I følge politiet var det ikkje skjedd noko. Men denne hylla ser uansett ganske utfordrande ut - når blir han å ramle ned fjellsida til Gravem?

Utsikta frå Ekkertind er formidabel. På bildet under her ser ein oppover mot Gjøra og innover mot Middagshjellan. Rett fram ligg Saudalshøa, som skil Sunndalen frå Grødalen.

Gardane Gravem og Hjelle.

Garden Hjelle ligg på motsatt side av RV70 og Driva.

Anisa sette ny høgderekord då ho kom opp på Ekkertind!

Her ser ein bedre den gode utsikta oppover frå Ekkertind. Midt i bildet ligg Gjørashaugen, som ein kan gå opp til toppen via fra Gjøra. Så ser ein dale oppover mot fjellgardane. Fjellet ovanfor Gjøra heiter Svarthaugen, og skil Gjøra frå Linndalen. I neste blogg skal eg fortelje om tur opp på Svarthaugen. Ein kan gå over frå Gammelsetra i Linndalen til Gjøra via Svarthaugen.

Inne i dalen ser ein Middagshjellan, som er det høgast liggande området i Sunndal med dyrka mark, på mesta 800 meters høgd.

Inst i dalen ved Middagshjellan deler dalen seg i to, og både Reppdalen og Skirådalen startar der.

Her ser ein bedre Middagshjellan midt i bildet.

Så var vi altså komne fram til stikk ut-posten på Ekkertind. Og som eg nemnte, var det ganske mange som fann vegen opp til postkassa. Det var mange som hadde starta før oss frå Vollan, og det kom folk bak oss opp lia. Då Anisa og eg kom opp til toppen langt på dag, skjedde det beste av alt: Vi hadde toppen - heile Ekkertind - berre for oss sjølve :)

Men så kjem det interessante med turboka/ stikk ut-boka. Då vi kom fram, var vi omlag nr. 60 som skreiv oss inn den dagen. Viss ein ser på Stikk uts nettside, var det berre 12, inkludert meg sjølv, som har registrert turen. Totalt er det i underkant av 300 som har registrert turen elektronisk, og det er ganske misvisande i høve til kor mange som faktisk har besøkt toppen i sommar.

Verdas beste turkamerat og eg :)

Ein kunne sjå ganske langt nedover dalen, iallfall ned på Fale.

Slite og streve er vel og bra, men av og til må ein slappe av :)

Ok, verdas beste turkamerat er ikkje alltid like glad i fotografering...

Gjer utruleg godt å seie at eg kom opp på denne toppen og!

Då vi starta å gå frå toppen, kom vi ganske snart inn på ein merka sti. Men ingen av oss kjente heilt att stien frå då vi gjekk opp, og ganske riktig: Vi hadde faktisk hamna på stien ned mot Gjørashaugen og Gjøra. Så pass på at du kjem langt nok til venstre når du startar å gå, slik at du kjem på stien ned mot Vollasetra. Berre eit godt tips!

Tid for å finne vegen ned att før mørket kom.

Vi møtte faktisk fleire då vi gjekk nedover som anten tok toppen først og så skulle ligge på Vollasetra, eller som skulle overnatte der først og så ta toppen neste dag. Det gjorde ikkje vi, men eg kjente vel på freistnaden i mitt hjarte. 

Vollasetra er utruleg idyllisk, og det har blitt brukt mykje tid og pengar på å sette setra i stand for overnatting. Strålande arbeid av Kristiansund og Nordmøre Turistforeining.

Så var turen over, seint, men godt!

Turblogg: Ved foten til Trollheimen

Tidlegare i sommar var ein kamerat og eg på ein liten snarvisitt på Vollasetra for å registrere stikk ut-koden. Her kjem ein liten rapport om turen.

Det er minst eit par moglegheiter for å kome seg til Vollasetra, og setra, som er turistforeiningshytte (eigd av Kristiansund og Nordmøre Turistforeining), gir eit godt utgangspunkt for turar i fjellet der Trollheimen startar.
Den lettaste vegen å kome seg til setra, og den som står omtala på stikk ut-sidene, begynner like ved Vollan camping, øvst i Sunndal før du startar på Gråura. Du veit at du har kome rett, når du finn denne skiltinga:

Når du har parkert bilen (det står på skiltet at det kostar å parkere, men eg fann ikkje noko som pengane skulle leggast i), er det berre å starte opp på lia. Stien opp er 2,3 km lang, og høgdestigninga er på ein plass mellom 5 og 600 meter. Hytta ligg på omlag 800 meters høgd.

Veldig fin og tørr sti å følgje oppover lia, men den kan er smal mange plassar, så pass på at du ikkje hamnar nedanfor stien.

Stien kveilar seg oppover lia, og ein stig jamnt oppover. No på sommars tid luktar det friskt og godt, og det gjer det motiverande å gå. Etter ei stund opnar landskapet seg, og ein skjønnar at ein er straks framme.
I boka "30 trimturar i Sunndal" av Arne Kittelsen står det at ein brukar rundt 1,5 time totalt opp og ned på turen, men det vil eg seie er springfart. Vi gjekk på 2 timar opp, og då gjekk vi roleg og greit. Ikkje verd å sprenge seg.

Vollasetra og dei omliggande setrene er landskapsvernområde. I bakgrunnen ser ein Langbakksetra.

Det er fint å komme opp på setra. Opp lia er det ikkje vatn, så på ein varm dag, må ein hugse å ta med rikeleg med drikke.
Eg var på besøk på setra for nokre år sidan. Då var eg og skreiv om slåttadugnaden som Naturvernforbundet med Øystein Folden i bresjen arrangerar i august kvart år. Gjennom pengar dei får frå Fylkesmannen, arrangerer dei dugnad kor både Vollasetra og Langbakksetra blir slått - akkurat slik dei vart i gamle dagar.
Grunnen til at det først er i august, er fordi det er då engene oppe på 800 meters høgd er klare for det. I desse bakkane veks det eit rikt mangfald av blomster, og graset skal ikkje slåast før lagt att nye frø, slik at nye blomster kjem neste sommar.
Du kan lese meir om det i denne artikkelen i Tidens Krav.

I den gamle fjøsen er det 12 sengeplassar.

I 2016 var Kristiansund og Nordmøre Turistforeining ferdig med oppussinga av fjøsen på setra. På den er det fire soverom, proviantrom og tørrklosett. Totalt er det plass til 23 store og små å ligge på setra. Med andre ord er det gode moglegheiter for å gjere litt meir ut av turen.

Soveromma i fjøsen har namn etter tindane i området rundt.

Eldhuset - her er det seks sengeplassar.

Liabøsetra ligg innanfor Oppdals-grensa. 

Mange moglegheiter for å gå tur vidare. Det er og fleire toppar ein kan gå til.

På skiltet ved sidan av setra står det skilta turar til andre turmål. Stien over til Bårdsgarden i Storlidalen er nyrenovert, og vart gjenpopna i fjor haust. I tillegg er det fleire fjelltoppar ein kan besøke, og den nærmaste er Ekkertinden (1189 moh). Kråkvasstinden (1700 moh) er eit anna kjent fjell.
Og her skulle sjølvsagt eg fortalt at eg også var til Ekkertinden på same turen. Men den gong ei... Det må eg ha til gode til ein annan tur.  Då skal eg og utforske Ekkertinden!

Særdeles tiltalande grasmark oppe på Vollasetra. Herleg å kjenne på lukta av sommar :)

To av dei fire bygningane ein kan ligge i på Vollasetra.

Tankane frå Rolf Jacobsen, som står i stikk ut-boka, er gjenkjennbart.