Turblogg: Det var (Børset)kjerringa si det!

Tidlegare i sommar var eg så heldig å få ta turen til Børsetkjerringa på Ålvundeid i Sunndal saman med venninna mi, Anisa. Her kan du sjå korleis den turen er :)

Utsikt mot Ålvundeidet, Sunndalsfjorden (t.v.) og Ålvundfjorden (t.h.) sett frå Børsetkjerringa.

Vi starta om føremiddagen ein litt grå laurdags morgon. Skodda låg delvis ned i fjella, men det var lovnad frå meteorologane om at det skulle bli bedring.

Turen startar frå parkeringsplassen til Børsetlia Alpinanlegg på Ålvundeidet, det er på ca 200 moh. Første del av stien går oppover slalombakken. 

Du kan lese nokså greit om turen på Stikk uts nettside.

Etter å ha gått eit lite stykke oppover bakken, kjem ein til eit kryss kor ein har eit par val. Du kan fortsette å gå rett oppover slalombakken eller gå til høgre og følgje ei anna rute. Vi bestemte oss for å fortsette opp Børsetlia.

Mot toppen av slalombakken begynner ein å få god utsikt mot Ålvundeidet og Sunndalsfjorden.

Du veit du er på rett tur når du kjem til toppen av bakken.

Ingen tvil om at mitt gode turfølge, Anisa, er ved godt mot :)

På toppen av Børsetlia - dit brukte vi omtrent ein time presis - fortsett stien på ein typisk fjellsti. Då har vi allereie komme oss opp på rundt 540 moh. Det vil seie at i høgdemeter har vi allereie komme over halvvegs - men det tyngste ligg fortsatt foran oss.

La det vere sagt med ein gong: Henrik Børset har gjort eit utmerka oppmerkingsarbeid på heile turen. Du veit alltid kor du skal gå hen. Dette er ein tur den ikkje alt for fjellvante kan gå åleine (men det er som oftast kjekkare å ha selskap!).

Sjølvsagt tar du til høgre - du skal jo på Børsetkjerringa. 

Utsikt mot Reinsetvatnet og Ålvundjorden.

Opp der skal vi! Men følg raud merking, så går det bra!

Etter kvart som vi kjem høgare og høgare opp, betalar utsikta seg. Her har eg skrudd inn kameraet på telefonen på panorama.

Då vi skjønte at vi skulle ganske bratt oppover, fann vi ut at vi trengte lunch for å kunne orke å gå resten. Då kunne vi nyte utsikta mot Reinsetvatnet og Ålvundfjorden. Så var det berre å sale på seg sekken att og ta fatt på dei neste høgdemetera.

Heilt ok lunchutsikt :)

Utsikt mot Kjerringvatnet og Vassnebba (t.v.) og Viromkjerringa (t.h.).

Oppover i litt ulendt terreng går det! Men vi nærmar oss toppen!

Toppen av Børsetkjerringa er nådd! For å klargjere det litt: Dette er ved den første toppen, kor Stikk ut-kassa står. Går du vidare bakover, kjem du til den høgaste toppen på Børsetkjerringa, som er på 1009 moh. Staden kor Stikk ut-postkassa står, ligg på ca 960 meter. Det er berre å ta seg nokre minutt til å nyte utsikta og skrive seg inn i boka. 

Ja, Anisa, dette er bra :)

Varden kor Stikk ut-postkassa står.

Ganske bra utsikt, ja!

Første topptur saman var ein suksess!

Panoramautsikt frå Sunndalsfjorden til venstre til Ålvundfjorden til høgre.

På Stikk ut-sida står det tre alternativ for å kome seg ned att. Det eine alternativet er å gå same veg tilbake. Sidan stien opp er noko kronglete, bratt og delvis ulendt, er ikkje det den kjekkaste vegen å ta. Det står og eit forslag om å gå attover mot Litjråket, som er eit lite vatn. Frå der kan ein gå vidare til Kjerringvatnet og ned heile Børsetlia att. 

Vi fulgte pila mot høgre på dette bildet, og valgte dermed å ta rundturen som står innteikna på Stikk ut-sida.

Denne postkassa har eg jo sett på mange bilde, og no fekk eg endeleg svaret på kor ho står. I den kassa har Ulvungen IL ei turbok ein kan signere i. Stikk ut-skiltinga er meint for dei som kjem opp til toppen denne vegen. For oss var det tid for å ta ei ny matpause - ein blir ganske svolten når ein går slike turar.

Dessutan var det tydeleg at veret var på tur å letne. Hadde vi visst at det skulle letne så kraftig som det gjorde, hadde denne turen vore finare å ta lengre ut på ettermiddagen i solskin. 

Denne delen av turen ligg på 955 moh.

Så starta vi på turen nedover. Første delen av stien var ganske bra, og etter det vi trudde var eit par hundre høgdemeter, men som vel berre var maks 150 høgdemeter, kom vi til eit kjempeflott utkikspunkt. Her var det flott å ta ein stopp for å fotografere. Og som ein ser: Veret var verkeleg på tur å letne.

Frå dette punktet må ein sjå seg verkeleg godt for dei neste høgdemetera nedover. Det er nemleg lett å komme bort frå stien om ein er uoppmerksam, og då hamnar ein på ein plass kor det er veldig vanskeleg å komme seg vidare nedover. Så mi oppfordring er: FØLG DEN RAUDE MERKINGA NØYE! Og kjem du bort frå merkinga, er det best å gå tilbake den vegen du kom til du finn att den raude merkinga.

I dette området er det lett å miste dei raude merka. Ver oppmerksam!

Her ser ein området ein har tilbakelagt, og det er ulendt terreng.

Då vi hadde komme oss ned frå det vanskelege partiet, var vi komne til Kjerringlosjen, som ligg på 770 moh. Det var der vi fann ut at lengre oppe hadde vi ikkje gått 200 høgdemeter sjølv om det verka slik. 

Børsetsetra ligg øvst på eit område som tydelegvis ein gong vart dyrka.

Her ser ein ganske godt distansa ein har tilbakelagt.

Børsetsetra 470 moh.

Skilting frå Børsetsetra og vidare oppover lia.

Etter å ha gått eit stykke til på ein skogsveg, kom vi til ei skilting som viste vegen mot Børsetlia og parkeringa. For oss som hadde bilen der, var det praktisk å ta den vegen. Då fortsett du vidare gjennom skogen i retning slalombakken. Som ein ser på dei kommande bilda, dukkar det opp ein del skilt på vegen som viser kor du skal gå.

Gjennom skogen går det.

Etter ei stund kjem du ut i Børsetlia ved det skiltet du passerte på vegen oppover. Då veit du at turen er snart slutt! 

Då vi kom ned slutten av slalombakken, låg han bada i sol.

Yes, der oppe var vi! Ein flott tur var slutt!

Turblogg: Det var verd slitet!

Det er mange vegar som fører opp til Stortuva, som ligg mellom Ålvundfjord og Ålvundeid i Sunndal. Eg har prøvd ein av dei.

Det var herleg å bli møtt av flagg på toppen av Stortuva :)

Viss ein les ymse turomtaler om Stortuva, finn ein ut at det er fleire stiar som fører opp til toppen. Truleg er det nok fem-seks, sjølv om eg veit av berre fire. I boka "Toppturar i Sunndal" av Erlend S. Aarflot og Frode Nerland føreslår dei å starte turen like ved Ålvundfossen, og så gå opp via Ålvundsetra. På vinterstid kan ein komme seg opp via Børsetlia skianlegg på Ålvundeid.
På Moroturs nettside går ruta via Halskammen (som og er stikk ut-tur) og Vardhaugen. Då er turen rundt 6 km kvar veg.
Eg hadde spurt om råd på Facebook, og der fekk eg vite om ein sti eg ikkje visste fantes som gjekk frå ein gard eg ikkje visste fantes.... Nemleg Reinset. Men då vi kom fram, såg eg på postkassa at eg kjende dei som bur der.

Ein ser godt kva veg ein skal når ein står i gardstunet.

Her er Reinset-garden sett frå motsett kant.

Vel. Reinset er ein gard som ligg på strekninga mellom Ålvundeid og Ålvundfjord, og einaste kjenneteikn du har for å vite kor du skal køyre opp, er at det kjem eit litt stort vegnummerskilt på høgre side av vegen, og der går det ein bilveg opp til garden. Vegen går rett over åkeren. Der går det sti som er lett å sjå. Oppe ved skogkanten ser du kor stien fortsett oppover lia, og det er heilt umuleg å gå seg vill: Det er utruleg bra merka heile vegen opp! Mykje skryt til  Kvass/Ulvungen IL for denne omfattande jobben! EDIT: Har fått fortalt etter at eg la ut bloggen at det er eit ektepar i Ålvundfjord som står bak merkinga! All mogleg ros til dei!

Stien er lett å sjå heile vegen, og det er både måla og merka med plastikklokk.

Eit av dei få blaute områda. Det er lagt ned steinar og kubbar å trakke på.

Etter ei stund i oppoverbakke kjem ein til det første målet: Reinsetvatnet på ca 370 meters høgde.

Reinsetvatnet - der var det idyllisk.

Frå Reinsetvatnet var det berre å fortsetje stigninga oppover lia. Stien går stort sett opp og opp samstundes som han slynger seg oppover lia, så ein kliv eigentleg raske høgdemeter. Det gjorde utruleg godt å komme ovanfor skoggrensa. Det er eit bevis på at ein har kome seg eit godt stykke på veg. Då trong eg pause, og sette meg ned omtrent rett i stien! Ei lett pause med kjeks og vatn før nye høgdemeter skulle gjerast.
Det er forresten verd å merke seg at det ikkje er tilgang på vatn på heile turen. Dei bekkane som ein møter på, trur eg ikkje har drikkande vatn, så pass på å ha med nok i sekken.

Frå skoggrensa går stien oppover langs ein lang rygg. På 7-800 meters høgd må eg ha skikkeleg matpause. Det gjorde godt med ein kvil, slik at eg fekk strekt beina - eg var utruleg sliten, og eg begynte å kjenne at føtene ikkje var heilt med. Så eg hadde ikkje gått mange meter etter pausa då eg sa til bror min at eg viss eg skulle greie å kome meg til topps, måtte eg sette att sekken. Då såg vi enno ikkje toppen, men eg skjønte at det ikkje var alt for langt att.

Like ovanfor skoggrensa flatar det ut eit langt parti, og ein stig jamnt og lett.

Det går oppover, men vi ser ikkje målet, nei.

Denne varden står eit stykke oppi. Kan det vere der det heiter Gråurhaugen? Og kan varden vere eit gamalt kommuneskilje mellom Øksendal og Stangvik kommunar?

Det er vel det her som er livet?! Utsikt over mot neste turmål - Flånebba og Smisetnebba.

Wow! Vi ser toppen der oppe! 

Så ser vi altså toppen i det fjerne - etter å ha trudd, eller iallfall håpa at vi såg han tidlegare. Eg hadde kun meg sjølv, slitne bein og eit par stavar å tenke på. Vilja heldt hardt for å komme meg opp, men hadde eg ikkje hatt bror min, Terje, med, hadde det ikkje gått. Då trur eg at eg hadde snudd (og irritert meg i mengder lenge etterpå!).

Gleda var iallfall stor over å kome opp. Vi hadde brukt lang tid, så det var begrensa kor lenge vi kunne vere der, før vi måtte gå ned att. Men fotograferinga og innskriving i stikk ut-boka er viktig - det er ikkje til å komme forbi.
Då var det berre å snu nasen ned att i solskinnet! Turen var fin, stien var fin, kroppen var sliten... Og då eg begynte å nærme meg åkeren på Reinset att, kjente eg at eg var litt vel fornøgd med turar... Iallfall fram til eg får kvilt kroppen :)

Endeleg framme ved varden på Stortuva - 1030 moh - og med nydeleg utsikt.

Panoramautsikt. Langt uti kunne ein sjå Halsa-Kanestraum-ferga på veg att og fram over fjorden.

Utsikt innover mot Sunndal og Nesset. Ein kan sjå Skjorta langt baki der.

Her går stien ned mot Ålvundfjord via Vardhaugen og Halskammen.

Vardhaugen ligg på platået der nede, på rundt 650-700 meters høgd.

Utsikt over mot Surnadal.

Ålvundfjord låg bada i solskinn.

Utsikt mot Flånebba og Smisetnebba.

Viktig å hugse å skrive seg inn i dei to turbøkene på toppen.

På veg ned att, og Reinsetvatnet ligg og nyt solskinet.

Snart kler naturen seg i dei aller vakraste fargane.

Reinsetvatnet.