Turblogg: Ettermiddagste ved Seljebøvatnet

Eg har vore til Seljebøvatnet tidlegare - har til og med spist frukost der på veg til arbeid. Men eg trong ei påminning om kor vakkert det er der :) Mesta eventyrleg!

Seljebøvatnet i Ålvundfjord er stort sett kvart år ein stikk ut-post. Men det er ikkje kvart år eg kjem meg dit likevel. Men i år arbeider eg ganske hardt for å finne tilbake til den gode, gamle turforma mi, og då er dette ein fin plass å starte. Og så fekk eg veldig godt turselskap av Anisa - mi gode turvenninne. Vi har vore på fleire turar saman, og no gler vi oss over å finne turforma saman.

Det meste du treng å vite om turen, kan du lese på stikk ut-sida, men du køyrer utover riksveg 70 mot Kristiansund frå Ålvundfossen (om du kjem frå Sunndal/ Surnadal). På veg nedover ein lang bakke, kjem du til ei 60-sone. Like før der er det ein veg inn til venstre. Når du køyrer den eit par hundre meter, kjem du til parkeringa. Det er litt dårleg skilta. Så er det berre å parkere bilen og starte på den fine turen oppover mot Seljebøvatnet.

Når ein går oppover mot vatnet, har ein Stortuva i bakgrunnen - den er og stikk ut-post.

Ein benk å kvile på er det og på veg oppover. Anisa kviler til ære for fotografen.

Denne vegen oppover er ikkje veldig gammal. Om eg ikkje tar feil, vart han jo laga for å frakte ut tømmer frå skogen. I utgangspunktet er jo ein brei grusveg litt stussleg, men ein er jo i naturen, så det er fint å gå. Og det er ein ekstremt populær tur å gå - vi møtte mykje folk som var ute. Den er jo ikkje spesielt lang, turen, og sjølvsagt treng ein ikkje å sette seg ned når ein kjem fram.

For å forskjønne naturen undervegs, har det blitt måla steiner og plassert ut på stubbar på vegen oppover - veldig koseleg.

Det er lett å finne vegen oppover, for han er godt merka. Tar du til venstre,
kjem du til eit anna lite vatn som ligg bortanfor Seljebøvatnet.

Her tenker eg at det er på sin plass å fortelje om første gongen Anisa og eg skulle til Seljebøvatnet. Det var faktisk den første gongen vi gjekk på tur saman, og det vart dagen for villfaring... Eg hugsar ikkje året, men truleg 2015, og det var ikkje, så langt eg hugsar, så fin veg oppover dit då. Villfaringa starta allereie rett etter parkeringa, fordi vi tok opp ein veg som går til høgre. No har åra gått, og minnet er litt vagare, men iallfall hamna vi rett ut i eit myrlendt terreng, og vi greide ikkje å finne Seljebøvatnet. Løysinga vart at eg ringte ein av våre politikarvenner i bygda, og han prøvde så godt han kunne å forklare. Vi begynte å gå nedover, og endte opp heilt nede ved avkøyringa til campingplassen, så vi var verkeleg ute på villtur...! Og ikkje minst klissvåte på beina. Vi flirer godt av denne historia enno :) Omtrent akkurat det samme skjedde då vi skulle til Myravatnet den same dagen, men den fann vi.

Utsikt mot Smisetnebba og Flånebba - også to stikk ut-postar.

Endeleg framme ved Seljebøvatnet :)

Etter ein halvtime - tre kvarter er vi framme oppe ved den flotte gapahuken som har blitt sett opp ved vatnet. Her er det ordna til slik at ein kan grille og sitte tørt og godt når ein spis. Det er gratis ved inne i gapahuken ein kan bruke. 

I Seljebøvatnet er det fint å bade, og det skal og vere småfisk der. Litt lengre borte fra gapauken er det ein plass ein kan vere om ein vil ha det litt meir fredeleg.

Anisa og eg hadde tatt sikte på å ha med te og ha tepause for riktig å nyte ettermiddagen. Fotografering høyrer sjølvsagt med - og heldigvis kom det ein høveleg kar vi kunne gripe fatt i for å fotografere oss. Det endte med at vi inviterte han på teselskapet vårt :)

Gapahuken sett nedanfrå.

Skeia ut med ein sjølvie for ein gongs skuld :)

Prins er alltid lykkeleg for å få vere med på tur :) Han er mest som ein liten kjendis blitt :)

Eg er verkeleg takksam for det gode turfellesskapet Anisa og eg har i kvarandre <3

Stort bord og benke å sitte ved inne i gapahuken. Kjempeflott område for å ha triveleg lag med fleire :)

Så er det tid for å ta vegen tilbake - og heller komme att ein annan gong :)

Turblogg: Det var verd slitet!

Det er mange vegar som fører opp til Stortuva, som ligg mellom Ålvundfjord og Ålvundeid i Sunndal. Eg har prøvd ein av dei.

Det var herleg å bli møtt av flagg på toppen av Stortuva :)

Viss ein les ymse turomtaler om Stortuva, finn ein ut at det er fleire stiar som fører opp til toppen. Truleg er det nok fem-seks, sjølv om eg veit av berre fire. I boka "Toppturar i Sunndal" av Erlend S. Aarflot og Frode Nerland føreslår dei å starte turen like ved Ålvundfossen, og så gå opp via Ålvundsetra. På vinterstid kan ein komme seg opp via Børsetlia skianlegg på Ålvundeid.
På Moroturs nettside går ruta via Halskammen (som og er stikk ut-tur) og Vardhaugen. Då er turen rundt 6 km kvar veg.
Eg hadde spurt om råd på Facebook, og der fekk eg vite om ein sti eg ikkje visste fantes som gjekk frå ein gard eg ikkje visste fantes.... Nemleg Reinset. Men då vi kom fram, såg eg på postkassa at eg kjende dei som bur der.

Ein ser godt kva veg ein skal når ein står i gardstunet.

Her er Reinset-garden sett frå motsett kant.

Vel. Reinset er ein gard som ligg på strekninga mellom Ålvundeid og Ålvundfjord, og einaste kjenneteikn du har for å vite kor du skal køyre opp, er at det kjem eit litt stort vegnummerskilt på høgre side av vegen, og der går det ein bilveg opp til garden. Vegen går rett over åkeren. Der går det sti som er lett å sjå. Oppe ved skogkanten ser du kor stien fortsett oppover lia, og det er heilt umuleg å gå seg vill: Det er utruleg bra merka heile vegen opp! Mykje skryt til  Kvass/Ulvungen IL for denne omfattande jobben! EDIT: Har fått fortalt etter at eg la ut bloggen at det er eit ektepar i Ålvundfjord som står bak merkinga! All mogleg ros til dei!

Stien er lett å sjå heile vegen, og det er både måla og merka med plastikklokk.

Eit av dei få blaute områda. Det er lagt ned steinar og kubbar å trakke på.

Etter ei stund i oppoverbakke kjem ein til det første målet: Reinsetvatnet på ca 370 meters høgde.

Reinsetvatnet - der var det idyllisk.

Frå Reinsetvatnet var det berre å fortsetje stigninga oppover lia. Stien går stort sett opp og opp samstundes som han slynger seg oppover lia, så ein kliv eigentleg raske høgdemeter. Det gjorde utruleg godt å komme ovanfor skoggrensa. Det er eit bevis på at ein har kome seg eit godt stykke på veg. Då trong eg pause, og sette meg ned omtrent rett i stien! Ei lett pause med kjeks og vatn før nye høgdemeter skulle gjerast.
Det er forresten verd å merke seg at det ikkje er tilgang på vatn på heile turen. Dei bekkane som ein møter på, trur eg ikkje har drikkande vatn, så pass på å ha med nok i sekken.

Frå skoggrensa går stien oppover langs ein lang rygg. På 7-800 meters høgd må eg ha skikkeleg matpause. Det gjorde godt med ein kvil, slik at eg fekk strekt beina - eg var utruleg sliten, og eg begynte å kjenne at føtene ikkje var heilt med. Så eg hadde ikkje gått mange meter etter pausa då eg sa til bror min at eg viss eg skulle greie å kome meg til topps, måtte eg sette att sekken. Då såg vi enno ikkje toppen, men eg skjønte at det ikkje var alt for langt att.

Like ovanfor skoggrensa flatar det ut eit langt parti, og ein stig jamnt og lett.

Det går oppover, men vi ser ikkje målet, nei.

Denne varden står eit stykke oppi. Kan det vere der det heiter Gråurhaugen? Og kan varden vere eit gamalt kommuneskilje mellom Øksendal og Stangvik kommunar?

Det er vel det her som er livet?! Utsikt over mot neste turmål - Flånebba og Smisetnebba.

Wow! Vi ser toppen der oppe! 

Så ser vi altså toppen i det fjerne - etter å ha trudd, eller iallfall håpa at vi såg han tidlegare. Eg hadde kun meg sjølv, slitne bein og eit par stavar å tenke på. Vilja heldt hardt for å komme meg opp, men hadde eg ikkje hatt bror min, Terje, med, hadde det ikkje gått. Då trur eg at eg hadde snudd (og irritert meg i mengder lenge etterpå!).

Gleda var iallfall stor over å kome opp. Vi hadde brukt lang tid, så det var begrensa kor lenge vi kunne vere der, før vi måtte gå ned att. Men fotograferinga og innskriving i stikk ut-boka er viktig - det er ikkje til å komme forbi.
Då var det berre å snu nasen ned att i solskinnet! Turen var fin, stien var fin, kroppen var sliten... Og då eg begynte å nærme meg åkeren på Reinset att, kjente eg at eg var litt vel fornøgd med turar... Iallfall fram til eg får kvilt kroppen :)

Endeleg framme ved varden på Stortuva - 1030 moh - og med nydeleg utsikt.

Panoramautsikt. Langt uti kunne ein sjå Halsa-Kanestraum-ferga på veg att og fram over fjorden.

Utsikt innover mot Sunndal og Nesset. Ein kan sjå Skjorta langt baki der.

Her går stien ned mot Ålvundfjord via Vardhaugen og Halskammen.

Vardhaugen ligg på platået der nede, på rundt 650-700 meters høgd.

Utsikt over mot Surnadal.

Ålvundfjord låg bada i solskinn.

Utsikt mot Flånebba og Smisetnebba.

Viktig å hugse å skrive seg inn i dei to turbøkene på toppen.

På veg ned att, og Reinsetvatnet ligg og nyt solskinet.

Snart kler naturen seg i dei aller vakraste fargane.

Reinsetvatnet.

Turblogg: Takk for i år, kjære Stikk ut!

Så stod eg igjen der eg stod nøyaktig eit halvår tidlegare og gjorde første innsjekk i årets stikk ut-sesong! Den første skal bli den siste, og den siste skal bli den første, heiter det i skrifta. Tusen takk, Stikk ut, for gode turopplevingar dette halvåret <3

Posten på Leikvin på Grøa rundt kl. 23 31.oktober. Siste innsjekk i stikk ut-sesongen 2016.

Eg fekk meg eit realt sjokk då eg svært nøgd gjorde første innsjekken på Leikvin her på Grøa. Kl. 00.10 natt til 1.mai var det fleire som allereie hadde vore supereffektive, og hadde både sju og åtte innsjekkingar...
Jaja, no skal eg ikkje dvele med dei som lot stikk ut gå til hovudet, for til meg var det viktigast at den gjekk i beina :) Og tenk om eg hadde visst kor bra sesong det skulle bli! Visst prøvde eg å konkurrere med andre, men til sjuande og sist var det meg sjølv eg konkurrerte mest med.
Derfor er det no på tide å ta ei oppsummering av Ingunns favorittstikkutturar i år. Og for å oppsummere sesongen generelt:

FOR EIN SESONG!

Så bra at eg ikkje visste på førehand om alle dei fine turane eg skulle gjere i løpet av dette halvåret! Eg begynte strategisk med flest grøne turar supplert med nokre blå, så det var først langt uti juli eg begynte med dei raude: Legg ikkje ut på langtur utan trening. Og eg fekk rett og slett heilt dilla på å overgå med sjølv... Totalt vart det seks stikk ut-turar og ein anna tur over 1000 meter (då reknar eg ikkje Håkodalsvatnet, sidan turen har ei stigning på omlag 300 høgdemeter), tre turar på 8-900 meter, og ein haug med turar til toppar som er lågare. Totalt vart det 79 forskjellige turar og 137 innsjekkingar - det vart ein 218.plass, så det var litt dårlegare enn målet.
Det er mange turar som burde vere på lista, men dette er eit strengt utval av dei turane som gjorde meg mest glad og yr av begeistring :)

Dette er resultatet av Ingunns uhøgtidelege kåring av dei likaste stikk ut-postane:

9. Hufatet (Tingvoll)
Den turen var eigentleg hard, er litt overraska over at han er merka blå, for han er tidvis ganske bratt. Men turen vart ei utruleg oppleving med nydeleg solnedgang bak Reinsfjellet. Eg skreiv om turen i bloggen i september.

Anne Grete har eg hatt fleire fine turar med dei siste månadane, men Hufatet var den første turen vi hadde saman.

Hufatet var ei flott oppleving ein vakker augustkveld!

8. Myrsetvarden (Nesset)
Myrsetvarden er ein heilt kurant tur å ta. Eg gjekk turen ein gong i fjor, og gjekk han igjen i slutten av juni, og tenkte at det er ein fin kveldstur å ta. Eg brukar omlag ein time opp dit. Men den kveldsturen bror min og eg hadde kvelden før eg skulle bli tindebestigar (altså på Blåfjellet), var ein real "højdare". Ein fantastisk solnedgang bak Reinsfjellet er eit herleg minne å ta vare på gjennom vinteren. Den turen omtala eg i same teksten som eg skreiv om turen til Blåfjellet.

Myrsetvarden rundt kl. 22.30-22.45 ein julikveld.

7. Svartvassbu (Nesset)
Tenk at eg som har vakse opp ved Eikesdalsvatnet ikkje hadde vore meir enn ein gong før på Svartvassbu - som i praksis ligg like borti sneia! Og det var meir enn 30 år sida den turen vi svinga innom der på veg frå Hoemsbu til Øverås. Turen vart ei fantastisk oppleving! Ikkje så rart med det fine veret som var i haustferien. Dette blir opplagt ikkje siste gongen eg fer innom Svartvassbu! Her bringer eg eitt bilde frå turen, men du finn fleire bilde i dette blogginnlegget.

På veg heim att frå Svartvassbu.

6. Kongelhjellan (Sunndal)
I "Sommeråpent" på NRK TV i sommar reklamerte eg for turen til Kongelhjellan. Den er ein utruleg høveleg treningstur som eg meir enn gjerne tar. Og utsikta ein har nedover dalen - like til sjøen 15 km lenger nede - er formidabel!
Her er linken til Sommeråpent 29.juli. Og her er linken til måneskinsturen eg fortalte om i innslaget på tv.

5. Gammelsetra/ Storklauva, Julsundet (Julsundmarka) (Aukra)
Grunnen til at desse to turane hamnar så høgt opp på lista, er rett og slett fordi den turen gav meg ein slik godfølelse som eg tok med meg gjennom resten av tursesongen. Mens eg gjekk der mutters åleine utan heilt å vite om eg var på rett stad, kjente eg kort og godt på ei turglede som kom innanifrå. Derfor må rett og slett denne turen, og hadde eg hatt god tid, hadde eg kunne gjort fleire turar samtidig, vere med på lista.
Den turen fortalte eg om i dette blogginnlegget.

4. Strengen (Surnadal)
Endå ein tur der eg kjente på ei ekstrem indre turglede! Ein tur ungar greier like godt som vaksne, og ei utruleg utsikt møter ein på toppen. Kjempetur som hunden min, Prins, og eg hadde saman ein fin haustdag i september. Les meir om turen til Strengen i dette blogginnlegget.

Utsikt frå Strengen på Kvanne i Surnadal mot fjella i Sunndal og Nesset.

3. Flånebba/ Smisetnebba (Sunndal/Tingvoll)
Desse to nabotoppane må dele plassen. To kjempefine turar til fjella kor grensa mellom Sunndal og Tingvoll ligg. Utsikt i mils omkrets og ei solid dose utfordring og oppleving! Ein kan gå til begge toppane på same turen, men det fekk ikkje eg gjort. Men neste år :)
Les meir om turen til Flånebba i dette blogginnlegget.

Flånebba: Første skikkelege toppturen - ein tur på omlag 1050 - 1100 høgdemeter.

På toppen av Smisetnebba.

Overgangen til Flånebba sett frå Smisetnebba.

2. Grønnfjellet/ Skåla (Nesset)
Lista er fylt opp med turar frå heimkommunen min, Nesset. Det får stå si prøve, for eg har verkeleg oppdaga Nesset som turarena i år! Grønfjellet/Skåla var ein slik tur eg verkeleg oppdaga, og som eg garantert skal gå fleire gonger -  både sommar og vinter. Eg skreiv om turen i dette blogginnlegget.

1. Bjørnsund
Dette var ein tur som var heilt annleis dei andre turane eg tok. Ikkje så rart at eg frå innlandet opplever det slik. Det var første gongen min ut til dette nedlagte fiskeværet på Romsdalskysten, men det blir iallfall ikkje siste. Neste år håpar eg og å ta turen ut til postane i Sandøy kommune. Eg fortel meir utfyllande om bjørnsundturen i dette blogginnlegget.

Nordre Bjørnsund sett frå fyret kor stikk ut-posten var.

Og vinnaren er: Bjørnsund! Eit fantastisk flott turmål - dette var dagen for å vere kortreist turist.

31.oktober kl. 23. Siste innsjekk i årets stikk ut-sesong der eg starta eit halvt år før:
Leikvin museum i Sunndal. Tusen takk for følget, kjære Stikk ut <3

Denne artige oppsummeringa fann eg på stikk ut-sida på Facebook. Det var som eg skulle sagt det sjølv!