Reiseblogg: Llandudno i mitt hjarte

Å komme til Llandudno, som ligg nord for Conwy, var heilt spesielt! Bli med meg ein tur rundt i byen og mot ei avslutning på kaosdagen :)

Utpå dagen kom eg med bussen til Llandudno. Bagasja hadde eg med frå Conwy, og no måtte eg sjå om eg kunne finne nokon snille menneske i byen som kunne passe på det nokre timar. Tilfeldigvis hamna eg inn på ein liten butikk som eg trur sel kort og slikt. Dama der lovte meg at sekken og nett kunne stå der nokre timar framover, så dei fekk plass på eit knøttlite bakrom. Då var det berre for meg å komme meg i gong med å oppleve mest mogleg på kortast mogleg tid.

Byen er ein del av Conwy County Borough, og har rundt 20-21 000 innbyggarar. I 150 år har Llandudno vore rekna som ei dronning blant dei walisiske feriestadane. Så var nok det grunnen til at byen hadde ein kolossal vekst gjennom den viktorianske epoken, og lokale handelsmenn fann ut dei ville bruke pengar som kunne vere med å utvikle turistlivet i byen. Meir om det etter kvart.

Rundt i byen finst det fleire skilt som viser kor ulike attraksjonar er.

Dette er Routemaster 999, og er ein "heritage sigtseeing tour". Det vil seie at det er sightseeing retta mot historiske attraksjonar. Bussen er frå 1962, og ein gong i tida trilla han rundt i "streets of London". Viss du er i Llandudno og vil prøve ein slik busstur, kan du tinge turen på deira eiga nettside. Der finn du all informasjon du treng. Noko informasjon finn du og på Visit Llandudnos nettside. 

Det er mange kyrkjer i Llandudno. Denne kyrkja gjekk eg tilfeldigvis forbi, og ho heiter St John's Church, og er ei metodistkyrkje. Det eg ikkje la merke til då eg tok bildet, men som eg såg på eit bilde no på nettet, er at rett ved sidan av kyrkja er Marks & Spencer. Med andre ord: Børs og katedral går hand i hand.

Då eg bestemte meg for å bruke delar av dagen i Llandudno, bestemte eg og at eg skulle få med meg Great Orme Tramway. Så eg gjekk oppover bakkane til Victoria Station, kor toget går frå.

Historia til Great Orme Tramway starta i 1898. Planane om å bygge ein bane frå sentrum til toppen av fjellet Great Orme vart lagt, og toget skulle bringe passasjerar ut i naturen.

I 1901 starta konstruksjonen av banen, og 31. juli 1902 var den ferdig og klar til opning med eit korps som spela "God Save the Queen". Dei første 55 åra gjekk toga på dampkraft. Men i 1957 vart det omlagt til elektrisk kraft.

Mange folk som ville ta turen opp i høgda med det vesle toget.

Det er fleire tog (4?) som er i kontinuerleg trafikk.

På veg oppover får vi fin utsikt over byen.

Halvvegs oppe må ein bytte tog for å komme seg heilt opp. I området her er det ei gammal gruve
datert til bronsealderen - Great Orme Copper Mine.

Då eg kom opp, hadde eg eigentleg tenkt eg skulle sette meg ned og kjøpe kaffe og is, men det kokte bort i kålen...    I staden "spurta" eg rundt for å få sett mest mogleg. På ein eller annan måte kom eg i prat med nokre folk der. Det viste seg at dei var frå Manchester, om eg ikkje hugsar feil. Eg tilbydde meg å ta bilde av dei, og dei tok bilde av meg. 

Vel- kaffe og is vart det altså ingen ting av...

Desse to para hadde tatt turen frå Manchester til Llandudno, og var hyggelege å slå av ein prat med.

Denne steinen viser avstandar til diverse stader frå Great Orme.

Mykje sauer som beiter omkring i området, og til ein viss grad greier dei å halde saueskiten utomgjerdes.

Ein tur med Great Orme Tramway er verkeleg å anbefale! 

Deler av dette bygget og masta vart bygd som ein av fleire telegrafstasjonar på strekninga Liverpool - Holyhead i 1826.
Dyktige telegrafar kunne bruke under eit minutt på å sende ei melding på denne strekninga allereie då.

Det er gode kår for sauen på Great Orme :)

Tilbake til Ingunns kaosdag... I Llandudno er det og ei heis ein kan ta opp/ ned Great Orme - The Llandudno Cable Cars (det står litt meir om den her), bygd i 1969. Den ser ganske fantastisk ut å ta, og sidan eg tok toget opp, tenkte eg at eg kunne ta heisa ned att. Tida begynte å bli knapp, og eg stilte meg opp i ein lang kø. Det tok ein halvtime å komme fram til kassa. Så er vi ved kjerna i eit britisk problem: Dei er fortsatt svært glade i å bruke pengar, og i ytste konsekvens er det slik at har du ikkje kontantar, får du ei! Minner om bussturen i Wexford, som eg fortalte om her. Slik er det og i billettluka deira oppe på Great Orme... Det oppdaga eg då eg kom fram til luka etter den nemnte halvtimen... Og etter å ha møtt så mange flotte menneske i Wales som var snille, var det ingen kjære mor hos dama i billettluka. Eg hadde berre 5 pund, ergo eg mangla 5 pund. Det var skikkeleg ergeleg, og eg hadde ikkje mot i meg til å spørre om nokon i rundt meg kunne hjelpe meg meg nokre pund... Så det var rett og slett berre ein ting å gjere: Gå ut av køen og finne ein annan måte å komme meg ned att til byen.

Men klokka gjekk, og eg skulle vere i den butikken mellom kl. 16 og 16.30, meiner eg å hugse. Ved toget var det og lang kø. Det var berre ei moglegheit for å komme seg ned att så fort som mogleg: Haike! Så då var det rundt til bilane på parkeringa å høyre om dei skulle ned til byen. Første bilen eg fekk napp hos, skulle ned til minene midtvegs, men skyss halve vegen, er skyss halve vegen. På parkeringa ved minene var det ny runde å spørre om haik med nokon, og det gjekk overraskande bra. Dei lurte på kor eg skulle i byen. Eg trudde eg kunne ta det på minnet, men heldigvis hadde eg adressa nedskriven. Så eg rakk fram - takka vere snille folk som hjalp meg :)  

I fjellsida her er det også eit skianlegg - Llandudno Ski & Snowboard Centre.

Då eg hadde henta bagasja hos den snille dama med butikken, stod eg og grubla på kva eg skulle gjere. Kva var neste trekk i Ingunns roadmovie i Conwy og Llandudno?
Eg er usikker på det rasjonelle i det, men eg kom plutseleg på at eg skulle dra tilbake til Conwy (bussbilletten gjald visst heile dagen). Eg var svolten og lei, så turen gjekk tilbake dit. Etter å ha spist i Conwy og kikka på det eg fortalte om  i det forrige blogginnlegget, gjekk forsyne meg turen tilbake att til Llandudno. Er du forvirra no???
Det var ein varm og fin kveld, og eg hadde litt for god tid åleine. Eg fann ut at eg ikkje hadde vore og kikka på Llandudno Pier. Det er, med sine 700 meter, den lengste piren i Wales. Den eldste delen av piren vart bygd så langt tilbake som i 1877, og resten av den vart bygd i 1884. Det er med andre ord ein nokså ærverdig del av Llandudnos historie.
Bilda nedanfor tok eg på kveldsbesøket eg gjorde ute på piren - berre for å få tida til å gå :)

Grand Hotel passar godt til namnet sitt - det er stort.

Mange brukte tida på å fiske fra kaia. Men eg trur ikkje dei fekk noko....

Trøtt og sliten etter ein lang dag kor eg var på farta heile tida. Ferieturen går dramatisk mot slutten.

                   Det var verd turen ut til piren å nyte dei siste streifa av sollys den kvelden.

På dagtid er det nokre tivoliliknande aktiviteter for barn på piren. Elles er det blant anna kioskar, kafe og bar der.

I bygget øvst til høgre er det turen med fjellheisa startar/ sluttar.

Heile fronten ut mot sjøen med alle hotella ser storslagent ut. Ikkje rart eg vil tilbake.

Så gjekk turen mot den sikre ende, eg kom meg på toget som tok meg ut til hamnebyen Holyhead, som ligg på Anglesey, med kort veg til Dublin. Det er to selskap å reise med, Stena Line og Irish Ferries. Eg er ikkje nøgd med den servicen Stena Line gav meg etter at sekken min vart øydelagd på turen over. Dei nekta å ta skulda for at det hadde hendt, og den nye sekken er mesta ubrukeleg. Så mitt tips til deg som les her er: Ikkje bruk Stena Line - bruk Irish Ferries, det er eit mindre rederi.

Uansett er Wales, og spesielt Nord-Wales, eit land eg berre må tilbake til! Der var det lett - verkeleg lett å trivast! Du må prøve det, du og :)
Neste blogginnlegg handlar om reisetips i Irland og Wales.

Nydeleg soloppgang tidleg om morgonen då både Stena Line- og Irish Ferries-båtane kom til land i Dublin.

       All good things must come to an end...

Good bye, Ireland and Wales <3

Reiseblogg: Eit stopp i UNESCO-byen Conwy

Eg gledde meg i fleire veker og månadar på den siste dagen av turen. Då sette eg kursen nordover i Wales - og hadde fleire interessante opplevingar framføre meg.

Tidleg om morgonen dagen etter konserten med Coldplay, kom eg meg avgarde ned til sentrum. Min reiseven Tom hadde eg sagt "ha det" til kvelden før, og eg var klar for å entre toget som skulle ta meg opp til nord-Wales. Eg hadde blinka ut småbyane Conwy og Llandudno som stopp den siste dagen. Her er det mykje å oppleve. Ein må berre ha god tid!

Toget gjekk frå Cardiff kl. 07.20, og det var mykje folk med. Toget snirklar seg nordover langs grensa til England, og har og nokre stopp i England. Utpå formiddagen dukkar sjøen opp, og eg skjønnar at eg begynner å nærme meg målet. Første stopp er Conwy. Og for at du som les, ikkje skal bli forvirra, presenterer eg Conwy og Llandudno i kvar sine innlegg.

Då toget kom fram til Conwy, var det berre å få med meg alt pikkpakket mitt og kome meg av toget. Sidan eg ikkje hadde greid å lage ei god plan for dagen, oppsøkte eg turistkontoret i byen.

Conwy ligg på UNESCOs verdsarvliste, det vil seie ein by som er verneverdig (På same måte som Nærøyfjorden, Geirangerfjorden og Bryggene i Bergen). Grunnen til det er fordi det er ein middelalderby med bymur i rundt. UNESCO meiner byen er eit godt eksempel på militærarkitektur frå 1200-talet.

Byen vart bygd av James av St. George for kong Edward I frå 1283 til 1289. Då Edward dukka opp i byen, stod det eit kloster der. Det erobra kongen og skyssa munkane avgarde til ein plass sørover langs elva, kor dei bygde opp eit nytt kloster. Sjølv bestemte han at det skulle byggast opp ei borg og ein by omkransa av bymurar der det først hadde vore eit kloster. 

Conwy er ein kjekk liten by, og er kommunesenteret i Conwy kommune (Conwy community). Kommunen består av Conwy og dei to småstadane Deganwy og Llandudno Junction, som ligg rett over elva for Conwy. Kommunen har omlag 15 000 innbyggarar, men sjølve byen har berre 4000. Conwy er og administrasjonssenteret for grevskapsdistriktet Conwy (Conwy County Borough), som strekker seg eit stykke sørover. Fylket har rundt 115 000 innbyggarar.

Conwy Castle var ei av fleire festningar kong Edward I bygde på 1200-talet i rundt Snowdonia-området for å stadfeste den walisiske posisjonen. 

Dessverre hadde eg ikkje tid å betale meg inn og sjå korleis festninga ser ut innanfrå, men noko må eg ha til gode til eg skal tilbake igjen dit. Men her kjem nokre glimt frå det eg fekk sett av Conwy Castle.

På samme måte som i festningane i Pembroke og Cardiff, har også Conwy Castle ein ytre og ein indre borggard (keep). Det var fleire bygningar med diverse rom i, og det var tilpassa kongeleg standard. Festninga består mellom anna av åtte store tårn og fire tårn som er 21 meter høge.

Aberconwy House: Dette huset er det eldste i byen, det er frå 1300-talet og var eit kjøpmannshus.

Nostalgisk å finne ein slik telefonkiosk :)

Her ser ein døme på korleis muren går gjennom byen. Det var og noko eg la til ein viss grad merke til då eg gjekk av toget i den vesle byen, for delar av muren ligg tett inntil jarnbanen. Sjølve bymuren er 1,3 km lang ("three-quarters of a mile long" - kjelde: Visit Llandudnos nettside), har 21 tårn og tre portbygningar. Bygginga av festninga og bymuren skal visstnok ha kosta rundt £15 000, som var ein enorm sum då.

I følge nettsida Castle Wales er muren mesta 1,70 meter tjukk og ni meter høg. Dei 21 tårna ein møter på kvar 46. meter, er 15 meter høge.

Desse bilda fortel ikkje så mykje om korleis småleg kaos den dagen var. Som sagt, hadde eg ikkje lagt ei plan på kor lenge eg skulle vere i kvar by, men eg ville både til Conwy og Llandudno, som er greit bundne saman med bussar som går ofte.

Problem nummer 1 var bagasja mi. I Conwy brukte eg for lang tid på å gå rundt og spørre om eg kunne få oppbevare bagasja mi mens eg drog til Llandudno ein tur. Det var det ingen som ville, eller eg trur dei sa ja på festninga, men det var med ein tidslimit eg syntes blei vanskeleg å halde. Så derfor tok eg med meg alt saman og bussa til nabobyen ein liten halvtime unna. Her er eg litt usikker på om eg gjekk over brua til nabostaden Llandudno Junction første gongen for å sjå om det var mogleg å få bagasjeoppbevaring der... Det var det ikkje, og då gjekk turen med buss til Llandudno. Der gjekk eg i gang med å spørre igjen om nokon kunne passe bagasja, og i ein liten butikk fekk eg napp. 

I neste blogginnlegg kjem eg tilbake til besøket i Llandudno, så derfor hoppar eg nokre timar fram: Om ettermiddagen tok eg bussen tilbake til Conwy, for eg var jo ikkje ferdig å sjå der. Eg fann meg ein restaurant å kjøpe middag på, før eg rusla nedover mot sjøen. 

Først kom eg til det minste huset i Storbritannia, som ligg rett ovanfor hamneområdet. Det heiter Quay House, og er berre 1,80 x 3,05 m stor. Der kan ein visst og betale seg inn på sightseeing :) Huset lener seg inntil delar av muren som går gjennom byen.

 

Hamneområdet i Conwy var veldig idyllisk, og eg måtte ta ein tur langs stranda og sjå på båtane og nyte godveret. I ettertid har eg funne ut at det er mogleg å hyre seg sightseeing rundt Conwy-området med båt. I tillegg er det og hopp på - hopp av-buss som går mellom Conwy og Llandudno, så det er mange moglegheiter til å oppleve byen som turist.

Conwy ligg ved sidan av elva Conwy. Festninga ligg i nær tilknytning til elva. Hengebrua over vart bygd av Thomas Telford i 1826. Støttetårna til brua er bygd slik at dei passar med slottet sitt tårn. Det eg ikkje visste før eg las det på Wikipedia, er at under elva går motorvegen i tunell.

Om ikkje mange åra er nok dette skiltet borte.

På veg over brua om ettermiddagen til Llandudno Junction for å ta bussen.

Klokka gjekk mot kveld, og fortsatt lurte eg på kva eg eigentleg skulle gjere (!), så eg bestemte meg for å ta bussen tilbake til Llandudno. Ganske seint på kvelden var eg tilbake i Conwy for tredje (!) gong den dagen. Eg begynte å bli ganske sliten i beina etter all gåinga i sandalar. Mørket fall på, og eg skulle dra med tog ganske seint utover til hamnebyen Holyhead for å ta båten over til Dublin. Så eg rusla endå ein gong over brua til togstasjonen i Lllandudno Junction for å vente på toget. Som de ser på bilda, var det ganske stemningsfullt å studere eit opplyst Conwy Castle. I billetten min stod det booka frå Conwy jarnbanestasjon, men den var så liten, at eg turde ikkje ta sjansen på at toget stoppa der. 

Så då sat eg ganske lenge og vente på den kjempekjedelege jarnbanestasjonen. Frykta i meg steig, for det stod ei melding på skjermen (eller det var opplyst på høgtalar) om at toget var forseinka. Det viste seg å vere "fake news" (heldigvis!), så toget kom omtrentleg til den tida det skulle. Då var det berre å tippe seg over i sømna mens toget brakte meg ut til neste transportetappe på vegen heim til Sunndal.

Då var det over brua for siste gong med retning jarnbanestasjonen i Llandudno Junction. Veldig sliten etter ein lang dag!

Kjelder: Wikipedia, Visit Llandudno, Castle Wales